احساس من


چون پرنده ایست در قفس
که صیادش
فراموش کرده است آن را آب و دانه دهد
—————————————–
کبک دلت را
زیر برف کرده ای 
و نمیبینی
احساسم را
که برایت چه ها می کند
——————————-
تنها شکستنی دنیا
که صدایی ندارد 
وقتی می شکند
قلبِ من است
——————————————-